Fivel – The connection

Giclée print, various sizes, 2010

“Wij vullen de aarde met leven en de aarde vult óns, als was die aarde een enorme generator, met leven. Deze wederzijdse elektriciteit zorgt ervoor dat er in ons bestaan continuïteit zit met ons verleden.”
— Arie Storm in ‘het onontkoombaar eigene van de Nederlandse literatuur’

De achtergrond

Zo een 1000 jaar geleden regeerde hier de zee en het getij. Onze voorgangers woonden op wierden of terpen. Bij hoog water liep het lagere deel van het Groninger land onder. Door Noord Groningen stroomde de Fivel, rivier en zeearm tegelijk. De Fivel drong diep het land in, en meanderde door tot aan Winneweer waar het overging in het Damsterdiep. Leven met de Fivel was hard. Bij laag water kon je het land bewerken of je verplaatsten; bij hoog water moest je je terugtrekken op je wierde in de hoop dat het water niet té hoog zou stijgen. Dat landschap bestaat allang niet meer. Het land is op veel plaatsen verkaveld en het oude water is opgegaan in sloten en geulen.

En toch… Dit landschap is letterlijk doordrenkt van zijn verleden. Overal kunnen we als het ware de geschiedenis door het landschap heen zien schijnen. Zonder dat we het altijd beseffen, zijn we voortdurend verbonden met de geschiedenis van het Groninger land. De oude wierden, kerken , molens, kleiafzettingen, meanderende dijken, de vormen van de dorpen, al deze dingen herinneren ons aan oude tijden. De huidige bewoners leven, wonen en werken op dit van eeuwenoude geschiedenis doordrenkte land, vaak zonder het te beseffen.

De gedachte

Zou het niet mooi zijn om een verbinding te maken tussen de mens en zijn geschiedenis. Een verbinding die je echt voelt? De mens, die de geschiedenis letterlijk uitbeeldt, verbeeldt. Dat is de essentie van mijn plan: Het gaat om een foto waarin de huidige inwoners van deze omgeving de grillige vorm van de Fivel uitbeelden. Het is de bedoeling dat zij in blauwe kledij op de grond gaan liggen en gezamenlijk de Fivel als het ware personifieren.

Dit menselijke water wil ik op een foto vastleggen en deze foto zal op Kunstmonument 2010 op een groot billbard van ca 6×6 meter tegen een (kerk)muur langs de kunstroute te zien zijn.

De verbinding

Door het maken van zo een beeld wil ik de verbinding tussen de geschiedenis en de huidige tijd heel tastbaar maken. Mensen van deze tijd leggen zelf die verbinding door op de oude grond te gaan liggen. Zo verbinden ze zich letterlijk met de aarde en haar historie. De afbeelding moet veel schoonheid in zich dragen, en een samenkomst laten zien van mens en natuur.

De gedachte dat die mensen die hier NU wonen daadwerkelijk op de aarde gaan liggen en dus fysiek en bijna letterlijk een verbinding maken met HUN geschiedenis, vind ik een ontroerende gedachte en, naar ik hoop, vinden anderen dat ook. Ook de gezamenlijkheid van deze actie betekent verbinding maken, of verbondenheid.